Sketchup voor kids

Het leukste is uiteindelijk het uitprinten van eigen ontwerpen. Toen we overwogen om een Ultimaker aan te schaffen kwamen we deze cursus tegen: Jouw idee in 3D. In een avond ontwerp je iets in Sketchup en print dat dan ter plekke uit. Dat leek me een goede manier om uit te vinden of 3D printen en ontwerpen echt zo laagdrempelig was geworden dat we er mee uit de voeten zouden kunnen.

We hadden eerder al een boekje in huis gehaald: Sketchup voor kids. Het is uit een leuke serie met bijvoorbeeld ook Gamemaker voor kids. Het idee van het boekje is dat je stap voor stap een voorbeeldproject doorwerkt, en zo kennis maakt met de verschillende mogelijkheden. Dat is een nuttige aanpak, hoewel veel kinderen misschien meteen iets zullen willen maken wat juist niet op het behandelde voorbeeld lijkt.

Het was voor mij min of meer de eerste kennismaking met Sketchup. Ik vond het concept van 3D ontwerp nog best lastig, en vooral het navigeren in een 3D ruimte. Maar door de voorbereiding via het boekje hadden de kinderen daar minder moeite mee, en wisten vrij snel een huisje te ontwerpen. Voor mij was dit een belangrijke stap in ons besluitvormingsproces rond de 3D printer. Binnen drie uur zelf iets ontwerpen en uitprinten, een kind kan de (3D) was doen.

Ulti-evening

Eens in de zes weken is er een bijeenkomst van mensen met een Ultimaker, de Ulti-evening. Die kunnen dan ervaringen uitwisselen en laten zien wat ze gemaakt hebben. De perfecte plek voor newbies zoals wij om probleempjes te bespreken, en ons te vergapen aan wat anderen gemaakt hebben.

Karijn was er, die ons ook assisteerde tijdens de Ultimaker workshop afgelopen weekend. Hij had een koffer vol kleurige geprinte speeltjes bij zich, en printte ter plekke een mooie blauwe kikker voor Kuno. Karijn is met zijn bedrijf 3D print workshops aan het opzetten voor bedrijven en scholen.

Ook was er iemand die zijn Ultimaker twee keer zo hoog had gemaakt om extra grote voorwerpen te printen.

Iemand anders had zijn Ultimaker aangepast zodat er met klei geprint kon worden. Hiermee experimenteerde hij om goedkope keramische waterfilters voor ontwikkelingslanden te maken.








Op de Ulti-evening werden ook presentaties gehouden, maar die waren in het Engels en dat is voor Kuno niet te volgen, en zijn we naar huis gegaan. Gelukkig zijn ze binnenkort ook achteraf online te bekijken.

3D print monsters!

Pfoe, eindelijk even rust, ze zijn naar school. Vanochtend om 6 uur stond er een al geheel aangeklede Kuno naast mijn bed, die volgens mij niet zoveel geslapen had van de opwinding. Er moest dringend verder geëxperimenteerd worden met een Lego schildje wat nog niet lukte om uit te printen. Robin volgde met de vraag wanneer we andere kleuren filament gingen bestellen voor een verzameling mini konijntjes. Evan kwam zijn wensen uitleggen terwijl ik onder de douche stond.
Kortom. We zijn nu in het trotse bezit van een Ultimaker Original! Donderdag, vrijdag en zaterdag ben ik bij Protospace druk bezig geweest hem in elkaar te zetten. Dat was best een pittig karwei, ik heb geen ervaring met dit soort projecten. Maar het is uiteindelijk gewoon een soort ingewikkelde IKEA kast, met een zeer gedetailleerde beschrijving op de Ultimaker wiki. Kuno en Evan zijn ook nog komen helpen (Robin moest huiswerk maken), en dat ging eigenlijk ook heel goed. Ze vonden het geweldig om te doen!
Sinds we hem zaterdagavond thuis hebben zijn we begonnen we met de aspecten van het 3D printen onder de knie te krijgen. Dat is nog niet meteen zonder haken of ogen. Dat is geen probleem, het is voor ons allemaal tenslotte een leer-project. Zo wil Kuno een lego-schildje uitprinten, wat rechtop staat. Dat valt telkens na ongeveer een centimeter om. Robin's konijntje kreeg aan het einde van de print nog een dikke druppel PLA kado, wat we met een schuurpapiertje er af probeerden te krijgen.
Gelukkig is er eens in de zes weken een Ulti-evening, en toevallig is die vanavond! Kuno en ik gaan er heen om meer te leren over het print proces.

Hoe het begon

In 1980 kocht mijn vader een van de eerste computers voor thuis, de Commodore 64. Het was een soort dik toetsenbord dat je op een tv kon aansluiten. Om spellen te laden zat er een cassettespeler bij. Veel spellen hadden we niet. Ik herinner me een ski-spel, waarbij je konijntjes moest ontwijken, en een ruimtespel, wat erg moeilijk was. Later was er ook een soort primitieve tekst adventure van In de Ban van de Ring.

Het gebrek aan spellen was een van de sterke punten van de Commodore64. We gingen onze eigen spelletjes programmeren. Ik herinner me niet zoveel van het spelen van die zelfgemaakte spellen, maar ik kan me nog wel goed de opwinding van het programmeren herinneren! Het voelde als magie! Door het intypen van de juiste formules kon ik bepalen wat er op het scherm gebeurde.

In 1995 laadde ik samen met Johan voor het eerst een internetpagina. Het was iets over Batman, en was een grijze pagina met knipperende plaatjes. De opwinding over het via de telefoonlijn en een modem toegang hebben wat iemand in Amerika geschreven had was groot, en het gevoel iets magisch mee te maken was terug.

In 2006 las ik een artikel in het NRC over zogenaamde FabLabs. Met een aantal digitaal aangestuurde productiemachines kon een werkplaats worden ingericht, waarmee je 'almost anything' kon maken. Dat wilde ik ook in Nederland! Een spannende tijd volgde waarin ik met Frank Oxener en Dirk van Vreeswijk lobbyde om FabLabs van de grond te krijgen in Nederland.

November 2013 bezocht ik de Maker Faire in Hengelo met mijn twee jongste kinderen, Kuno van 9 en Evan van 6. Wat een feest om zoveel mensen zo creatief met techniek bezig te zien! Races tussen voertuigen gemaakt van doe-het-zelf apparaten zoals een boor of een schuurmachine. Soldeerworkshops voor Kuno en Evan. En... een stuk of wat 3D printers. In het begin van de FabLab tijd had ik ze ook al wel gezien, maar toen kosten degenen met aanvaardbare kwaliteit nog tienduizenden euro's, en degenen die betaalbaar waren, konden nauwelijks herkenbare objecten printen. Maar nu werden er voor onze ogen begeerlijke felgekleurde plastic speelgoedjes geprint. De kinderen werden er onweerstaanbaar door aangetrokken. De magie van het scherm had zich uitgebreid naar de fysieke wereld.

Maart 2014. Ik ga mee doen aan een workshop van het FabLab in Utrecht, Protospace, om in 3 dagen een eigen 3D printer in elkaar te zetten.